רַבִּי אֶלְעָזָר אִישׁ בַּרְתּוֹתָא אוֹמֵר, תֶּן לוֹ מִשֶּׁלּוֹ, שֶׁאַתָּה וְשֶׁלְּךָ שֶׁלּוֹ. וְכֵן בְּדָוִד הוּא אוֹמֵר (דברי הימים א כט) כִּי מִמְּךָ הַכֹּל וּמִיָּדְךָ נָתַנּוּ לָךְ. רַבִּי שִׁמְעוֹן אוֹמֵר, הַמְהַלֵּךְ בַּדֶּרֶךְ וְשׁוֹנֶה, וּמַפְסִיק מִמִּשְׁנָתוֹ וְאוֹמֵר, מַה נָּאֶה אִילָן זֶה וּמַה נָּאֶה נִיר זֶה, מַעֲלֶה עָלָיו הַכָּתוּב כְּאִלּוּ מִתְחַיֵּב בְּנַפְשׁוֹ:
R. Elazar Ish Bartotha mówi: „Daj Mu, co jest Jego”. [tj. nie powstrzymujcie się od angażowania się w pragnienia Niebios, zarówno ciałem, jak i pieniędzmi, ponieważ nie dajecie tego, co jest wasze, ani ciała, ani pieniędzy], ponieważ wy i wasze jesteście Jego. I tak jest powiedziane w odniesieniu do Dawida (I Kron. 24:14): „Albowiem od Ciebie wszystko pochodzi iz Twojej ręki daliśmy Tobie”. R. Szimon mówi: Jeśli ktoś idzie drogą i się uczy, a on przerywa naukę, mówiąc: „Jak piękne jest to drzewo! Jak piękna jest ta bruzda!”. Pismo ocenia go tak, jakby był odpowiedzialny za swoją duszę. [To samo odnosi się do każdej próżnej rozmowy, ale podano powszechny przykład, ponieważ wędrowcy mówią o tym, co widzą na własne oczy. Inni mówią, że dowiadujemy się o czymś wyjątkowym— że chociaż (w przypadku drzewa lub bruzdy recytuje błogosławieństwo „kto ma je w swoim świecie”, to jednak jest mu to przypisywane tak, jakby był odpowiedzialny za swoją duszę, za to, że przerwał mu naukę).
Keter Shem Tov
"The one who walks alone on a path and studies and makes a break from their study..." (Pirkei Avot 3:4 [in Sefaria's version, Avot 3:7]). A problem: "and makes a break from their study" alone would tell us that they were studying [i.e. and we don't need "and studies"]. A further problem: "the verse is applied to them... [as though they were liable for death]" (ibid.) -- and it doesn't explain which verse! And it's possible to explain as follows: "the one who walks on a straight path" -- and even if they are alone, which is to say that they are not fused to the Name may it be Blessed -- "and studies and makes a break in their study", here the text wants to say "makes a break" [between] the person themself and the Name may it be blessed. They do this by means of their study, since greatness and glory come to them by means of their study, and they think that they own their study. "They say 'how beautiful is this tree'" (ibid.) -- and regarding themself they say the same in their heart, as it is written "for is a man a tree of the field" (Deuteronomy 20:19). And they further say that "this tree [that you saw] grow and become mighty" (Daniel 4:17) [c.f. use of the verse in Zohar 3:53b in reference to tree of life/Torah]. "How beautiful is this newly ploughed field" (Avot 3:7) -- as it is written "Break up your fallow ground" (Jeremiah 4:3). Meaning, that they say they are preparing for themself a portion in the world to come by means of their study. "The verse is applied to them" (Avot 3:7) -- meaning, the verse "You shall be wholehearted with the Lord your God" (Deuteronomy 18:13) -- meaning, even when you are engaged with Torah! As it says of Torah, "the Torah of God is whole" (Psalms 19:8) -- and that which it says "You shall be wholehearted" -- even in engagement with Torah, "you should be with the Lord your God." And do not say "Isn't the Torah itself called 'Torah of God'?" [and that this suffices for one's relationship with God]. And that is what it says this "verse is applied to them" -- that it includes all the Torah, "as though they were liable for death."
Ask RabbiBookmarkShareCopy
